Sunday, September 9, 2012
And so the travels continue
Life has changed quite a bit, since my last post. I'm not going to tell you all that happened, because I can't even remember myself. Things have changed, because my travels in different countries stopped and it's time for life in a more regular way now. It's not bad I think - just different. Although often I miss the travelling a lot.
This all might sound confusing, as the title of this log suggests my travels continue. Well, dont't worry, I'll tell you in a bit.
I still want to tell you a little about the last 6 or 7 months, because they were very important. Have been, actually. All great things happen: It has been the best time of my life. Great travels, doing whatever we want. All moments were great, even though of course not every moment instantly made me happy. It's the experience over all, that have made it the best time of my life. The realisation every moment is special in it's own way. And especially realizing we're free. Things are possible if you notice they are.
Coming home in june was a strange experience. Seeing my family and friends again after 4 months was great, but life felt different. I missed the travelling a lot. It felt as if I had found something in life I didn't want to give up. It was the possibily of seeing life in a different perspective. Finding new possibilities of living.
I know that I already sensed a little of that before I left, but I could never tell what it was. Now I travelled it has spread and settled inside of me. It's now a constant factor opposed to an appearing and disappearing sense before. Travelling is experiencing and noticing. And I've realized that is always possible. Any place, any time. It's not about what happens, but about how you take it.
As I said it's nothing completely new, it's just become more clear. It might be hard to understand, so that is why I contined this blog. In stead of explaining, I will show you. I will try to show you the interesting details of living and hopefully make you as happy as it has made me. Because life can be travelling if we want it to be.
This all might sound confusing, as the title of this log suggests my travels continue. Well, dont't worry, I'll tell you in a bit.
I still want to tell you a little about the last 6 or 7 months, because they were very important. Have been, actually. All great things happen: It has been the best time of my life. Great travels, doing whatever we want. All moments were great, even though of course not every moment instantly made me happy. It's the experience over all, that have made it the best time of my life. The realisation every moment is special in it's own way. And especially realizing we're free. Things are possible if you notice they are.
Coming home in june was a strange experience. Seeing my family and friends again after 4 months was great, but life felt different. I missed the travelling a lot. It felt as if I had found something in life I didn't want to give up. It was the possibily of seeing life in a different perspective. Finding new possibilities of living.
I know that I already sensed a little of that before I left, but I could never tell what it was. Now I travelled it has spread and settled inside of me. It's now a constant factor opposed to an appearing and disappearing sense before. Travelling is experiencing and noticing. And I've realized that is always possible. Any place, any time. It's not about what happens, but about how you take it.
As I said it's nothing completely new, it's just become more clear. It might be hard to understand, so that is why I contined this blog. In stead of explaining, I will show you. I will try to show you the interesting details of living and hopefully make you as happy as it has made me. Because life can be travelling if we want it to be.
Wednesday, February 22, 2012
Reageren nu mogelijk!
Nu kunnen jullie ook reageren op mijn blogposts. Wel zo handig dacht ik zo (dacht eigenlijk dat het al kon)
Um? Queenstown
Wat vind ik het lastig om wat te schrijven. EIgenlijk wil ik veel laten weten, maar ik vergeet ook allemaal weer wat er gebeurt omdat het zo veel is, haha.
We zijn nu in ieder geval in Queenstown, gister aangekomen. De tocht was nog wel even spannend. We hadden namelijk gezellig 2 britse lifters opgepikt en dat was gezellig. We moesten alleen een berg op, en weer af. Imagine: een klein autootje, volgepropt met 4 jonge mensen en minstens 2x zoveel tassen. Met klimmen had het autootje al een beetje moeite, maar met het dalen begon het pas. De bochten waren erg scherp, dus we moesten langzaam naar beneden om de bochten niet uit te vliegen. Heeel hard remmen elke keer (eigenlijk de hele weg naar beneden), want de remmen waren niet gemaakt op zo'n zware last denk ik. Eenmaal beneden roken we verbrande auto. Rubber, ijzer, whatever. En iemand zag wat rook bij de voorwielen! Dus ik schrik me rot; ik reed ten slotte. Dus langzaam, bijna zonder remmen gebruikend het laatste stukje naar het stadje. De jongens wisten gelukkig dat het niet erg kwaad kon. Eenmaal in het hostel onze verhuurder gebeld. Deze zei gelukkig dat het ok'e was. Stomme automaat! Ik kon er gewoon niks aan doen, want ik had geen mogelijkheid om een lagere versnelling ofzo te gebruiken. Geef mij toch maar een auto waar je gewoon kan schakelen :) (Sowieso betwijfel ik of het wel slim was een auto te huren. Hier in het hostel hangen goedkope aanbiedingen voor decent cars! Maarjaaa, niks aan te doen.
Gister zijn we trouwens uit geweest met 2 lieve kamergenootjes: de Zuid-Koreaanse Amy en de Britse George. Het was leuk en gezellig. Ik ben nog redelijk op tijd m'n bed in gekropen (2.30 ofzo) en Amy ook. Maar een uurtje geleden sliepen Marije en George nog. Ik heb echt geen flauw idee wanneer die zijn thuisgekomen! Hihi.
Trouwens lieve mensen, als jullie weten hoe ik skype online kan gebruiken hoor ik het graag.
En oja, ik ga maar eens op zoek naar een goedkoop notebookje, of telefoon met wifi denk ik, want elke keer 4$ voor een uur gaat snel. En wifi kan veel goedkoper, of gratis in de juiste cafe's.
Liefs!
We zijn nu in ieder geval in Queenstown, gister aangekomen. De tocht was nog wel even spannend. We hadden namelijk gezellig 2 britse lifters opgepikt en dat was gezellig. We moesten alleen een berg op, en weer af. Imagine: een klein autootje, volgepropt met 4 jonge mensen en minstens 2x zoveel tassen. Met klimmen had het autootje al een beetje moeite, maar met het dalen begon het pas. De bochten waren erg scherp, dus we moesten langzaam naar beneden om de bochten niet uit te vliegen. Heeel hard remmen elke keer (eigenlijk de hele weg naar beneden), want de remmen waren niet gemaakt op zo'n zware last denk ik. Eenmaal beneden roken we verbrande auto. Rubber, ijzer, whatever. En iemand zag wat rook bij de voorwielen! Dus ik schrik me rot; ik reed ten slotte. Dus langzaam, bijna zonder remmen gebruikend het laatste stukje naar het stadje. De jongens wisten gelukkig dat het niet erg kwaad kon. Eenmaal in het hostel onze verhuurder gebeld. Deze zei gelukkig dat het ok'e was. Stomme automaat! Ik kon er gewoon niks aan doen, want ik had geen mogelijkheid om een lagere versnelling ofzo te gebruiken. Geef mij toch maar een auto waar je gewoon kan schakelen :) (Sowieso betwijfel ik of het wel slim was een auto te huren. Hier in het hostel hangen goedkope aanbiedingen voor decent cars! Maarjaaa, niks aan te doen.
Gister zijn we trouwens uit geweest met 2 lieve kamergenootjes: de Zuid-Koreaanse Amy en de Britse George. Het was leuk en gezellig. Ik ben nog redelijk op tijd m'n bed in gekropen (2.30 ofzo) en Amy ook. Maar een uurtje geleden sliepen Marije en George nog. Ik heb echt geen flauw idee wanneer die zijn thuisgekomen! Hihi.
Trouwens lieve mensen, als jullie weten hoe ik skype online kan gebruiken hoor ik het graag.
En oja, ik ga maar eens op zoek naar een goedkoop notebookje, of telefoon met wifi denk ik, want elke keer 4$ voor een uur gaat snel. En wifi kan veel goedkoper, of gratis in de juiste cafe's.
Liefs!
Thursday, February 16, 2012
On the road, met speciale dank aan m'n lieve papa
Wow, ik heb te veel te vertellen.
Het komt er op neer dat we een nacht in een vre-se-lijk, stinkend, vervallen huis te hebben geslapen (het moest door gaan voor 'accomodation' voor 60 dollar), met een zenuwachtige Chinees als huisbaas ofzo. Omg. Maar goed, dat deden we dus omdat serieus alle hostels en motels vol waren. Zelfs de YMCA. En een B&B van 120 dollar is ook best veel. Wat waren we blij dat we daar weg waren!
Gister een beetje door Christchurch gelopen, maar daar was niks aan. Door de aardbevingen bestond het centrum uit gestapelde containers. Echt alles; winkels, barretjes.. De middag gespendeerd aan in de zon de besta autoverhuur vinden. Vooral eentje die onder de 21 jaar verhuurd, zonder dat je een eigen risico hebt van 2500NZ$. Uiteindelijk gelukt, met dank aan m'n lieve vader. We MOESTEN een creditcardnummer opgeven voor de zekerheid. En het moest voor sluitingstijd 6uur (6uur am in Nl). Echt ZOOOO fijn dat het is gelukt!! Het betalen zelf was ook nog een hell of a job. Het moest dus cash. Maar ik had een deel van het geld op m'n spaarrekening staan, en Marije kon ineens niet meer opnemen dan 800 dollar (das ongeveer 550 ofzo euro). Maaaar het is gelukt. Dus nu rij ik links en whaaaa. Spannend, maar leuk! We hebben er ook in geslapen.
En onze neuzen zijn heel rood. Want waren we in Australie elke minuut aware of het ozongat, hier waren we het een beetje vergeten, omdat we toen we woensdag aankwamen, een grauwe, koude stad vonden. Maar nu is het weer korte mouwen weer.
En het is zo fijn hier, alle bibliotheken bieden 30 minuten gratis internet aan. En wat gaat het snel! M'n foto's zijn na een kwartier al voor 2/3 geupload! Dus met een beetje geluk kan ik na het opwaarderen van m'n beltegoed, ook nog wat foto's hier plaatsen.
xxxxxxxxx
Het komt er op neer dat we een nacht in een vre-se-lijk, stinkend, vervallen huis te hebben geslapen (het moest door gaan voor 'accomodation' voor 60 dollar), met een zenuwachtige Chinees als huisbaas ofzo. Omg. Maar goed, dat deden we dus omdat serieus alle hostels en motels vol waren. Zelfs de YMCA. En een B&B van 120 dollar is ook best veel. Wat waren we blij dat we daar weg waren!
Gister een beetje door Christchurch gelopen, maar daar was niks aan. Door de aardbevingen bestond het centrum uit gestapelde containers. Echt alles; winkels, barretjes.. De middag gespendeerd aan in de zon de besta autoverhuur vinden. Vooral eentje die onder de 21 jaar verhuurd, zonder dat je een eigen risico hebt van 2500NZ$. Uiteindelijk gelukt, met dank aan m'n lieve vader. We MOESTEN een creditcardnummer opgeven voor de zekerheid. En het moest voor sluitingstijd 6uur (6uur am in Nl). Echt ZOOOO fijn dat het is gelukt!! Het betalen zelf was ook nog een hell of a job. Het moest dus cash. Maar ik had een deel van het geld op m'n spaarrekening staan, en Marije kon ineens niet meer opnemen dan 800 dollar (das ongeveer 550 ofzo euro). Maaaar het is gelukt. Dus nu rij ik links en whaaaa. Spannend, maar leuk! We hebben er ook in geslapen.
En onze neuzen zijn heel rood. Want waren we in Australie elke minuut aware of het ozongat, hier waren we het een beetje vergeten, omdat we toen we woensdag aankwamen, een grauwe, koude stad vonden. Maar nu is het weer korte mouwen weer.
En het is zo fijn hier, alle bibliotheken bieden 30 minuten gratis internet aan. En wat gaat het snel! M'n foto's zijn na een kwartier al voor 2/3 geupload! Dus met een beetje geluk kan ik na het opwaarderen van m'n beltegoed, ook nog wat foto's hier plaatsen.
xxxxxxxxx
Tuesday, February 14, 2012
From Oz to Nz
Lieve mensen, de tijd vliegt. Tijd voor een update. Het internet in het hostel was niet zo handig, en veeel te snel om, maar hier op het vliegveld is het gratissjj en ik heb genoeg tijd :)
Het is ongeveer 7u 's ochtends nu. Gister zijn we naar de opera in het Opera House geweest. Enn dat was een goed idee. Het was Turandot van Puccini en heel leuk! Dacht dat best saai zou zijn, maar nee. Dus Pauline, zing maar lekker verder :).
Anyway, we waren thuis rond 11u en toen nog wat gekletst met leuke hostelmensen. We hadden de afgelopen week een 4 persoons dorm, maar helemaal voor ons alleen. Nu bleek er ineens een dikke, naakte, stinkende, snurkende kerel in een bed te liggen. WHAAAAAA, ik schrok me het apelazerus. En we moesten ook nog onze spullen pakken, haha.Eigenlijk heel grappig, we lachten ons een hoedje daar rond middernacht.
Om 4uur moesten we weer op. In het donker, de stilte (behalve dat geronk van blote oz dan. Oja hij praatte ook nog in zijn slaap) hebben we de laatste spullen gepakt en we wilden naar de keuken gaan voor een heerlijk laatste ontbijtje. Bleek die gesloten tot 7am. Dus byebye heerlijk laatste ontbijtje. Gelukkig had Marije nog wat heerlijke chocolaatjes die ze met valentijn had gekregen. Toen hup, met de shuttlebus van 5.15 naar het vliegveld, en daar zitten we nu met gratis internet een een prachtige zonsopkomst.
Enige nadeel is dat ik nog steeds mijn foto's niet kan overzetten.
Ow ik ga australie nu al missen! Dat accent. ZO sexy. Seriously. Thanks mate :) :) :) Maar gelukkig kom ik terug. Weet eigenlijk niet wat voor accent ze in Nieuw Zeeland hebben.. We'll see.
We hebben nog geen hostel. En de vraag is ook nog, huren we een auto of kopen we er een? Ik denk dat dat het laatste wordt. Spannend! Lekker links rijden. Ik heb wel een beetje virtueel geoefend in Sydney. Eerst werd ik zelfs met oversteken gek, maar daar ben ik nu al aan gewend.
See you, lieve mensen!
Knuffel, Charlotte
Het is ongeveer 7u 's ochtends nu. Gister zijn we naar de opera in het Opera House geweest. Enn dat was een goed idee. Het was Turandot van Puccini en heel leuk! Dacht dat best saai zou zijn, maar nee. Dus Pauline, zing maar lekker verder :).
Anyway, we waren thuis rond 11u en toen nog wat gekletst met leuke hostelmensen. We hadden de afgelopen week een 4 persoons dorm, maar helemaal voor ons alleen. Nu bleek er ineens een dikke, naakte, stinkende, snurkende kerel in een bed te liggen. WHAAAAAA, ik schrok me het apelazerus. En we moesten ook nog onze spullen pakken, haha.Eigenlijk heel grappig, we lachten ons een hoedje daar rond middernacht.
Om 4uur moesten we weer op. In het donker, de stilte (behalve dat geronk van blote oz dan. Oja hij praatte ook nog in zijn slaap) hebben we de laatste spullen gepakt en we wilden naar de keuken gaan voor een heerlijk laatste ontbijtje. Bleek die gesloten tot 7am. Dus byebye heerlijk laatste ontbijtje. Gelukkig had Marije nog wat heerlijke chocolaatjes die ze met valentijn had gekregen. Toen hup, met de shuttlebus van 5.15 naar het vliegveld, en daar zitten we nu met gratis internet een een prachtige zonsopkomst.
Enige nadeel is dat ik nog steeds mijn foto's niet kan overzetten.
Ow ik ga australie nu al missen! Dat accent. ZO sexy. Seriously. Thanks mate :) :) :) Maar gelukkig kom ik terug. Weet eigenlijk niet wat voor accent ze in Nieuw Zeeland hebben.. We'll see.
We hebben nog geen hostel. En de vraag is ook nog, huren we een auto of kopen we er een? Ik denk dat dat het laatste wordt. Spannend! Lekker links rijden. Ik heb wel een beetje virtueel geoefend in Sydney. Eerst werd ik zelfs met oversteken gek, maar daar ben ik nu al aan gewend.
See you, lieve mensen!
Knuffel, Charlotte
Friday, February 10, 2012
Aan de andere kant van de wereld
Hee lieve mensen :)
Inmiddels ben ik het wel een beetje gewend, maar de eerste dag dat ik hier was, was het allemaal zo raar: ik zit aan de andere kant van de wereld, maar dat kun je gewoon niet helemaal beseffen. Want het is gewoon een stad waar je bent. En je bent er zelf gewoon. Maar je zit wel 023q95730457 km verderop van normaal.
M'n reis ging eigenlijk prima. Ik vond het wel spannend, zo alleen vliegen, maar het ging best oke. Oja, in Amsterdam hadden we wel een uurtje vertraging, maar de piloot heeft gewoon een beetje doorgevlogen en alles ingehaald. Eenmaal in Dubai was ik eigenlijk wel gewend aan al het inchecken, douane, controle, blabla. Heel grappig. Ik vond het wel een beetje saai (en vooral warrrrm) in het vliegtuig. Maar op een gegeven moment gaat je tijdsbesef ook echt weg. Dan weer is het licht, dan ineens donker, dan slaap je, krijg je ineens 'ontbijt' terwijl je erna zo moe bent dat je je ogen niet op en kunt houden en weer in slaap valt, haha.
In sydney was het avond en warm en moest ik maar de trein en bus halen op best lege stations. Maar het ging uiteindelijk prima, en ik ben in het donker (om m'n kamergenootjes niet te storen) in een bed gekropen.
En eergister (het is nu 11.10 's ochtends hier, 10 februari) kwam Marije 's avonds aan. Haar vliegtuig had echt vertraging en ze had op Londen moeten slapen in een hotel. Wat was ik blij dat ze er was!
Ik had namelijk in m'n eentje een beetje door de stad gecrosst (veeel te warme schoenen, au) en voelde me een beetje lost. Het was heel fijn dat ze er was :)
Gister hebben we samen door Sydney gewandeld (slippers, vrijheid voor de voetjes, maar wel een blaartje). Toen we op de kaart aan het kijken waren, kwam er iemand op z'n fietsje vragen of ie kon helpen. Hij heette Jason en we hebben de hele dag verder samen opgetrokken, want hij wilde vanalles laten zien. Heel aardig die Australiers (vooroordeel klopt echt :).
Nu ben ik m'n te vele foto's aan het uploaden op snapfish.com en ik hoop dat het een beetje opschiet voor m'n tijd over is.
Aah het is echt een beetje te veel om allemaal te vertellen. Maar ik hoop dat jullie toch een beetje een beeld hebben van hoe t hier is. Het is ook warm! Vandaag naar een strand. Maar welke?
Inmiddels ben ik het wel een beetje gewend, maar de eerste dag dat ik hier was, was het allemaal zo raar: ik zit aan de andere kant van de wereld, maar dat kun je gewoon niet helemaal beseffen. Want het is gewoon een stad waar je bent. En je bent er zelf gewoon. Maar je zit wel 023q95730457 km verderop van normaal.
M'n reis ging eigenlijk prima. Ik vond het wel spannend, zo alleen vliegen, maar het ging best oke. Oja, in Amsterdam hadden we wel een uurtje vertraging, maar de piloot heeft gewoon een beetje doorgevlogen en alles ingehaald. Eenmaal in Dubai was ik eigenlijk wel gewend aan al het inchecken, douane, controle, blabla. Heel grappig. Ik vond het wel een beetje saai (en vooral warrrrm) in het vliegtuig. Maar op een gegeven moment gaat je tijdsbesef ook echt weg. Dan weer is het licht, dan ineens donker, dan slaap je, krijg je ineens 'ontbijt' terwijl je erna zo moe bent dat je je ogen niet op en kunt houden en weer in slaap valt, haha.
In sydney was het avond en warm en moest ik maar de trein en bus halen op best lege stations. Maar het ging uiteindelijk prima, en ik ben in het donker (om m'n kamergenootjes niet te storen) in een bed gekropen.
En eergister (het is nu 11.10 's ochtends hier, 10 februari) kwam Marije 's avonds aan. Haar vliegtuig had echt vertraging en ze had op Londen moeten slapen in een hotel. Wat was ik blij dat ze er was!
Ik had namelijk in m'n eentje een beetje door de stad gecrosst (veeel te warme schoenen, au) en voelde me een beetje lost. Het was heel fijn dat ze er was :)
Gister hebben we samen door Sydney gewandeld (slippers, vrijheid voor de voetjes, maar wel een blaartje). Toen we op de kaart aan het kijken waren, kwam er iemand op z'n fietsje vragen of ie kon helpen. Hij heette Jason en we hebben de hele dag verder samen opgetrokken, want hij wilde vanalles laten zien. Heel aardig die Australiers (vooroordeel klopt echt :).
Nu ben ik m'n te vele foto's aan het uploaden op snapfish.com en ik hoop dat het een beetje opschiet voor m'n tijd over is.
Aah het is echt een beetje te veel om allemaal te vertellen. Maar ik hoop dat jullie toch een beetje een beeld hebben van hoe t hier is. Het is ook warm! Vandaag naar een strand. Maar welke?
Monday, February 6, 2012
Gaan met die banaan!
Whaaaaaa vandaag is het zo ver, over een halfuurtje ga ik weg! En nog eens 4 uur later vlieg ik, haha.
Ik vind het wel spannend hoor, ik was veel te vroeg wakker :) En ik moet nog steeds de laatste spulletjes inpakken, dus dit wordt niet zo'n lang berichtje.
Oh en ik moet ook nog 10 mensen antwoorden die lieve sms'jes hebben gestuurd de afgelopen dagen.
Ik heb nog maar 1 keer gevlogen (en dat was naar..... Londen) dus ik ben benieuwd hoe het zal zijn :) In ieder geval heb ik de laatste stoelen bij het raam kunnen bemachtigen (bij allebei de vluchten) dus ik ben blij!
Zo ga ik van -10 graden naar +20 ofzo. Gisteravond heb ik een afscheidsrondje gelopen met m'n liefste Gerdie's, om de buurt en de kou en hen gedag te zeggen. (en maar even de benen te strekken voor ik een dag stil zit).
Ik vind het wel spannend hoor, ik was veel te vroeg wakker :) En ik moet nog steeds de laatste spulletjes inpakken, dus dit wordt niet zo'n lang berichtje.
Oh en ik moet ook nog 10 mensen antwoorden die lieve sms'jes hebben gestuurd de afgelopen dagen.
Ik heb nog maar 1 keer gevlogen (en dat was naar..... Londen) dus ik ben benieuwd hoe het zal zijn :) In ieder geval heb ik de laatste stoelen bij het raam kunnen bemachtigen (bij allebei de vluchten) dus ik ben blij!
Zo ga ik van -10 graden naar +20 ofzo. Gisteravond heb ik een afscheidsrondje gelopen met m'n liefste Gerdie's, om de buurt en de kou en hen gedag te zeggen. (en maar even de benen te strekken voor ik een dag stil zit).
 |
| Liefjes <3 |
 |
| Wat zijn we knap he :) |
 |
| Charly's angels |
Friday, February 3, 2012
Wil je een update als ik een nieuwe post post op m'n blog?
Als je dat wil, scroll je helemaal naar onder, tot je dit ziet:
Je vult je emailadres in, kijkt in je email, activeert de link et voila :)
Het was voor mij even lastig om het zo te krijgen, maar voor jullie is dit wel zo makkelijk :)
Je vult je emailadres in, kijkt in je email, activeert de link et voila :)
Het was voor mij even lastig om het zo te krijgen, maar voor jullie is dit wel zo makkelijk :)
Wednesday, February 1, 2012
Connecties
Wow, lang leve het internet!
Op een fotoblogsite waar ik de helft van m'n leven doorbreng postte iemand iets over dat ze net terug kwam uit Nieuw Zeeland. Ik heb gelijk gevraagd wat de leuke dingen waren en het bleek ook nog eens een Nederlander te zijn. Hoe toevallig!
In ieder geval zal ik hier een lijstje bijhouden, zodat ik de tips nog een keer terug kan vinden en bij elkaar te bewaren. Reminder voor mezelf dus eigenlijk :)
Quote
Fiordland is fantastisch. wandel de tongariro alpine crossing, ga naar the bay of islands. Gillian Lowyck
Op een fotoblogsite waar ik de helft van m'n leven doorbreng postte iemand iets over dat ze net terug kwam uit Nieuw Zeeland. Ik heb gelijk gevraagd wat de leuke dingen waren en het bleek ook nog eens een Nederlander te zijn. Hoe toevallig!
In ieder geval zal ik hier een lijstje bijhouden, zodat ik de tips nog een keer terug kan vinden en bij elkaar te bewaren. Reminder voor mezelf dus eigenlijk :)
Quote
Fiordland is fantastisch. wandel de tongariro alpine crossing, ga naar the bay of islands. Gillian Lowyck
Sunday, January 29, 2012
De route
De vliegroute:
| 6 Februari | Amsterdam - Dubai - Sydney |
| 15 Februari | Sydney - Christchurch |
| 10 April | Auckland - Melbourne |
| 10 Juni | Melbourne - Dubai - Amsterdam |
En de rest? Dat staat nog vrij. Het enige wat we weten is dat we een weekje gaan Wwoofen in het noorden van het Zuidereiland. Whaaa ik heb er zo'n zin in! Weg uit het koude kikkerlandje (maar schaatsen aan het einde van de week lijkt me toch wel leuk)
Saturday, January 28, 2012
Ik ga op reis en ik neem mee
Een heleboel dingen. Maar ook weer niet te veel. Eigenlijk heel weinig, want ik heb maar één backpack en daar moet alles in. Het wordt weer kiezen en passen en meten en er te lang mee bezig zijn en achteraf natuurlijk iets vergeten.
Subscribe to:
Posts (Atom)