Sunday, September 9, 2012
And so the travels continue
Life has changed quite a bit, since my last post. I'm not going to tell you all that happened, because I can't even remember myself. Things have changed, because my travels in different countries stopped and it's time for life in a more regular way now. It's not bad I think - just different. Although often I miss the travelling a lot.
This all might sound confusing, as the title of this log suggests my travels continue. Well, dont't worry, I'll tell you in a bit.
I still want to tell you a little about the last 6 or 7 months, because they were very important. Have been, actually. All great things happen: It has been the best time of my life. Great travels, doing whatever we want. All moments were great, even though of course not every moment instantly made me happy. It's the experience over all, that have made it the best time of my life. The realisation every moment is special in it's own way. And especially realizing we're free. Things are possible if you notice they are.
Coming home in june was a strange experience. Seeing my family and friends again after 4 months was great, but life felt different. I missed the travelling a lot. It felt as if I had found something in life I didn't want to give up. It was the possibily of seeing life in a different perspective. Finding new possibilities of living.
I know that I already sensed a little of that before I left, but I could never tell what it was. Now I travelled it has spread and settled inside of me. It's now a constant factor opposed to an appearing and disappearing sense before. Travelling is experiencing and noticing. And I've realized that is always possible. Any place, any time. It's not about what happens, but about how you take it.
As I said it's nothing completely new, it's just become more clear. It might be hard to understand, so that is why I contined this blog. In stead of explaining, I will show you. I will try to show you the interesting details of living and hopefully make you as happy as it has made me. Because life can be travelling if we want it to be.
This all might sound confusing, as the title of this log suggests my travels continue. Well, dont't worry, I'll tell you in a bit.
I still want to tell you a little about the last 6 or 7 months, because they were very important. Have been, actually. All great things happen: It has been the best time of my life. Great travels, doing whatever we want. All moments were great, even though of course not every moment instantly made me happy. It's the experience over all, that have made it the best time of my life. The realisation every moment is special in it's own way. And especially realizing we're free. Things are possible if you notice they are.
Coming home in june was a strange experience. Seeing my family and friends again after 4 months was great, but life felt different. I missed the travelling a lot. It felt as if I had found something in life I didn't want to give up. It was the possibily of seeing life in a different perspective. Finding new possibilities of living.
I know that I already sensed a little of that before I left, but I could never tell what it was. Now I travelled it has spread and settled inside of me. It's now a constant factor opposed to an appearing and disappearing sense before. Travelling is experiencing and noticing. And I've realized that is always possible. Any place, any time. It's not about what happens, but about how you take it.
As I said it's nothing completely new, it's just become more clear. It might be hard to understand, so that is why I contined this blog. In stead of explaining, I will show you. I will try to show you the interesting details of living and hopefully make you as happy as it has made me. Because life can be travelling if we want it to be.
Wednesday, February 22, 2012
Reageren nu mogelijk!
Nu kunnen jullie ook reageren op mijn blogposts. Wel zo handig dacht ik zo (dacht eigenlijk dat het al kon)
Um? Queenstown
Wat vind ik het lastig om wat te schrijven. EIgenlijk wil ik veel laten weten, maar ik vergeet ook allemaal weer wat er gebeurt omdat het zo veel is, haha.
We zijn nu in ieder geval in Queenstown, gister aangekomen. De tocht was nog wel even spannend. We hadden namelijk gezellig 2 britse lifters opgepikt en dat was gezellig. We moesten alleen een berg op, en weer af. Imagine: een klein autootje, volgepropt met 4 jonge mensen en minstens 2x zoveel tassen. Met klimmen had het autootje al een beetje moeite, maar met het dalen begon het pas. De bochten waren erg scherp, dus we moesten langzaam naar beneden om de bochten niet uit te vliegen. Heeel hard remmen elke keer (eigenlijk de hele weg naar beneden), want de remmen waren niet gemaakt op zo'n zware last denk ik. Eenmaal beneden roken we verbrande auto. Rubber, ijzer, whatever. En iemand zag wat rook bij de voorwielen! Dus ik schrik me rot; ik reed ten slotte. Dus langzaam, bijna zonder remmen gebruikend het laatste stukje naar het stadje. De jongens wisten gelukkig dat het niet erg kwaad kon. Eenmaal in het hostel onze verhuurder gebeld. Deze zei gelukkig dat het ok'e was. Stomme automaat! Ik kon er gewoon niks aan doen, want ik had geen mogelijkheid om een lagere versnelling ofzo te gebruiken. Geef mij toch maar een auto waar je gewoon kan schakelen :) (Sowieso betwijfel ik of het wel slim was een auto te huren. Hier in het hostel hangen goedkope aanbiedingen voor decent cars! Maarjaaa, niks aan te doen.
Gister zijn we trouwens uit geweest met 2 lieve kamergenootjes: de Zuid-Koreaanse Amy en de Britse George. Het was leuk en gezellig. Ik ben nog redelijk op tijd m'n bed in gekropen (2.30 ofzo) en Amy ook. Maar een uurtje geleden sliepen Marije en George nog. Ik heb echt geen flauw idee wanneer die zijn thuisgekomen! Hihi.
Trouwens lieve mensen, als jullie weten hoe ik skype online kan gebruiken hoor ik het graag.
En oja, ik ga maar eens op zoek naar een goedkoop notebookje, of telefoon met wifi denk ik, want elke keer 4$ voor een uur gaat snel. En wifi kan veel goedkoper, of gratis in de juiste cafe's.
Liefs!
We zijn nu in ieder geval in Queenstown, gister aangekomen. De tocht was nog wel even spannend. We hadden namelijk gezellig 2 britse lifters opgepikt en dat was gezellig. We moesten alleen een berg op, en weer af. Imagine: een klein autootje, volgepropt met 4 jonge mensen en minstens 2x zoveel tassen. Met klimmen had het autootje al een beetje moeite, maar met het dalen begon het pas. De bochten waren erg scherp, dus we moesten langzaam naar beneden om de bochten niet uit te vliegen. Heeel hard remmen elke keer (eigenlijk de hele weg naar beneden), want de remmen waren niet gemaakt op zo'n zware last denk ik. Eenmaal beneden roken we verbrande auto. Rubber, ijzer, whatever. En iemand zag wat rook bij de voorwielen! Dus ik schrik me rot; ik reed ten slotte. Dus langzaam, bijna zonder remmen gebruikend het laatste stukje naar het stadje. De jongens wisten gelukkig dat het niet erg kwaad kon. Eenmaal in het hostel onze verhuurder gebeld. Deze zei gelukkig dat het ok'e was. Stomme automaat! Ik kon er gewoon niks aan doen, want ik had geen mogelijkheid om een lagere versnelling ofzo te gebruiken. Geef mij toch maar een auto waar je gewoon kan schakelen :) (Sowieso betwijfel ik of het wel slim was een auto te huren. Hier in het hostel hangen goedkope aanbiedingen voor decent cars! Maarjaaa, niks aan te doen.
Gister zijn we trouwens uit geweest met 2 lieve kamergenootjes: de Zuid-Koreaanse Amy en de Britse George. Het was leuk en gezellig. Ik ben nog redelijk op tijd m'n bed in gekropen (2.30 ofzo) en Amy ook. Maar een uurtje geleden sliepen Marije en George nog. Ik heb echt geen flauw idee wanneer die zijn thuisgekomen! Hihi.
Trouwens lieve mensen, als jullie weten hoe ik skype online kan gebruiken hoor ik het graag.
En oja, ik ga maar eens op zoek naar een goedkoop notebookje, of telefoon met wifi denk ik, want elke keer 4$ voor een uur gaat snel. En wifi kan veel goedkoper, of gratis in de juiste cafe's.
Liefs!
Thursday, February 16, 2012
On the road, met speciale dank aan m'n lieve papa
Wow, ik heb te veel te vertellen.
Het komt er op neer dat we een nacht in een vre-se-lijk, stinkend, vervallen huis te hebben geslapen (het moest door gaan voor 'accomodation' voor 60 dollar), met een zenuwachtige Chinees als huisbaas ofzo. Omg. Maar goed, dat deden we dus omdat serieus alle hostels en motels vol waren. Zelfs de YMCA. En een B&B van 120 dollar is ook best veel. Wat waren we blij dat we daar weg waren!
Gister een beetje door Christchurch gelopen, maar daar was niks aan. Door de aardbevingen bestond het centrum uit gestapelde containers. Echt alles; winkels, barretjes.. De middag gespendeerd aan in de zon de besta autoverhuur vinden. Vooral eentje die onder de 21 jaar verhuurd, zonder dat je een eigen risico hebt van 2500NZ$. Uiteindelijk gelukt, met dank aan m'n lieve vader. We MOESTEN een creditcardnummer opgeven voor de zekerheid. En het moest voor sluitingstijd 6uur (6uur am in Nl). Echt ZOOOO fijn dat het is gelukt!! Het betalen zelf was ook nog een hell of a job. Het moest dus cash. Maar ik had een deel van het geld op m'n spaarrekening staan, en Marije kon ineens niet meer opnemen dan 800 dollar (das ongeveer 550 ofzo euro). Maaaar het is gelukt. Dus nu rij ik links en whaaaa. Spannend, maar leuk! We hebben er ook in geslapen.
En onze neuzen zijn heel rood. Want waren we in Australie elke minuut aware of het ozongat, hier waren we het een beetje vergeten, omdat we toen we woensdag aankwamen, een grauwe, koude stad vonden. Maar nu is het weer korte mouwen weer.
En het is zo fijn hier, alle bibliotheken bieden 30 minuten gratis internet aan. En wat gaat het snel! M'n foto's zijn na een kwartier al voor 2/3 geupload! Dus met een beetje geluk kan ik na het opwaarderen van m'n beltegoed, ook nog wat foto's hier plaatsen.
xxxxxxxxx
Het komt er op neer dat we een nacht in een vre-se-lijk, stinkend, vervallen huis te hebben geslapen (het moest door gaan voor 'accomodation' voor 60 dollar), met een zenuwachtige Chinees als huisbaas ofzo. Omg. Maar goed, dat deden we dus omdat serieus alle hostels en motels vol waren. Zelfs de YMCA. En een B&B van 120 dollar is ook best veel. Wat waren we blij dat we daar weg waren!
Gister een beetje door Christchurch gelopen, maar daar was niks aan. Door de aardbevingen bestond het centrum uit gestapelde containers. Echt alles; winkels, barretjes.. De middag gespendeerd aan in de zon de besta autoverhuur vinden. Vooral eentje die onder de 21 jaar verhuurd, zonder dat je een eigen risico hebt van 2500NZ$. Uiteindelijk gelukt, met dank aan m'n lieve vader. We MOESTEN een creditcardnummer opgeven voor de zekerheid. En het moest voor sluitingstijd 6uur (6uur am in Nl). Echt ZOOOO fijn dat het is gelukt!! Het betalen zelf was ook nog een hell of a job. Het moest dus cash. Maar ik had een deel van het geld op m'n spaarrekening staan, en Marije kon ineens niet meer opnemen dan 800 dollar (das ongeveer 550 ofzo euro). Maaaar het is gelukt. Dus nu rij ik links en whaaaa. Spannend, maar leuk! We hebben er ook in geslapen.
En onze neuzen zijn heel rood. Want waren we in Australie elke minuut aware of het ozongat, hier waren we het een beetje vergeten, omdat we toen we woensdag aankwamen, een grauwe, koude stad vonden. Maar nu is het weer korte mouwen weer.
En het is zo fijn hier, alle bibliotheken bieden 30 minuten gratis internet aan. En wat gaat het snel! M'n foto's zijn na een kwartier al voor 2/3 geupload! Dus met een beetje geluk kan ik na het opwaarderen van m'n beltegoed, ook nog wat foto's hier plaatsen.
xxxxxxxxx
Subscribe to:
Posts (Atom)